|
|
|
#11
|
|||
|
|||
![]() Beni yalnızlıkların olduğu yere atın ![]() Kahrolacaksam orada kahrolayım. Ben hiç bu şehirde yaşar mıyım? Beni yalnızlıkların şehrine bırakın. Yalnız değilim bu şehirde Sensizim sadece dört duvar içindeBeni bu şehirde bırakıp gitme Sensiz yalnızlıklar şehrinde Bu şehir bana dar gelir Ne kadar ağlarsam az gelir Gözyaşım mısralar üzerinde Sensiz yalnızlıklar şehrinde İçimdeki sızı kalbimin acısıYüreğimin tek güneş yıldızı Sen beni benden aldın bense; Sensiz yalnızlıklar şehrinde İçimden atamıyorum seni atamıyorum Gözlerimden düşmüyor hayalin Son bakışın kaldı gözlerimde Sensiz yalnızlıklar şehrinde Sensiz sevgisiz neylerim bu şehirde… |
|
|