|
|
|
#11
|
|||
|
|||
|
MEKTUPLAR- 09
Hapisten çıktığım günleri hatırlıyorum hapisten çıkarıldığım günleri değil çıktığım içerde kendimin dışarda dostların ve zamanların zorlamasıyla çıktığım günleri hapisten. Sevinç. Düğün bayram. Sevinç kibirli biraz biraz şaşkın. Sevinç. dallarında hayallerin ve umutların parıltısı yemişleri değil parıltısı. Ve yüksek sesle anlatmak hapisaneyi herkese ve kendine. Hapisane hala düşlerine girer uyanırsın sıçrayarak. Yakanı bırakmaz alışkanlıklarıyla yasakları hapisane yıllarının. Kapatamazsın mektuplarının zarflarını karavana vakitlerini beklersin ve akşamlar kararınca kapının dışardan kilitlenmesini yanmasını ampullerin kendiliğinden. Sevinç. Düğün bayram. Ama bayram günlerinin de sonu var bütün günler gibi. Bakarsın evinin damı akıyor pencereler kapılar onarılmak ister su getirtmek açtırmak gazı elektriği yatak çarşafı almak tabak çanak kitap. Kolların hazır çalışmağa onlar içerde de çalıştırıldılar ama bilgi'n uyutuldu. Paran da yok. Borca batmak da tehlikeli. Nerden neresinden nasıl kurmağa başlamalı evini hürriyetinin? hapisten çıkanın haline benziyor hali Tanganika'nın. |
|
|